~ -::OnePiece Diary::- ~

Mr.2 BonClay 002 : ชีวิตกลางทะเล



วันนี้มีเรื่องน่าตื่นเต้นนิดหน่อย พอฉันตื่นมาแต่เช้าและกำลังนั่งดึงมาร์กลอกหน้าอยู่นะจ๊ะ ซีโร่จังก็เข้ามาในห้องฉัน ต๊าย~ (/เอามือทาบอก) ไม่ได้นะจ๊ะซีโร่จัง ถึงฉันจะเป็นกระเทยแต่ก็เป็นกุลกระเทย เป็นกระเทยที่ดีมิยอมใครง่าย ๆ บุกเข้ามากะทันหันแต่เช้าแบบนี้ฉันไม่ทันเตรียมใจนะเนี่ย


"...พล่ามอะไรของแก" (/ทำเสียงเบื่อสุด ๆ ) "แก...ทำอาหารสิ"


ทำอาหาร? อะไรกัน... วันนี้เวรตาเกรียนปากหนาไม่ใช่เหรอ? หรือว่าเห็นฉันเป็นกระเทยก็เลยใช้เอา ๆ ไม่ตลกเลยนะยะ


"...มันไม่สบาย" ซีโร่จังพูดแล้วไม่ยอมสบตาฉัน เอ๋? ตานั่นน่ะเหรอไม่สบาย?....


..........


โฮะ ๆ ๆ ๆ (/หมุน ๆ) ได้เลยจ้า~ เดี๋ยวฉันจะทำข้าวต้มที่เปี่ยมไปด้วยความรักให้เองนะ โฮะ ๆ ๆ ๆ ♥


ฉันก็เลยเข้าครัวทำอาหารสำหรับพวกเราทุกคน แล้วก็ทำข้าวต้มของมิสเตอร์วันด้วย ใส่อะไรลงไปในข้าวต้มน่ะเหรอ คิก ๆ ๆ อย่ารู้เลยดีกว่า เดี๋ยวจะขนลุกเกรียวนะจ๊ะ♥


แล้วฉันก็เอาไปเสิร์ฟให้ทุกคน พร้อมกับเสิร์ฟข้าวต้มให้มิสเตอร์วัน รู้สึกจะป่วยเป็นโรคเฉพาะของแกรนด์ไลน์ ฟังดูอันตรายน่าดูเลยนะ แต่เจ้ามิสเตอร์ทรีบอกว่าโรคนี้อาการมันก็แค่ประมาณไข้หวัดใหญ่เท่านั้นเอง นอนพักเยอะ ๆ สักอาทิตย์ก็หายแล้วมั้ง?


พอเอาข้าวต้มไปเสิร์ฟ มิสเตอร์วันก็หน้าแดงใหญ่เลย ต๊ายยย น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย (/เขิน หมุน ๆ ไปมา) (โด๋ย : เอ่อ...เขาเป็นไข้อยู่เฟ้ย...)


แต่พอเห็นข้าวต้มเท่านั้นแหละ...


"ของพรรค์นี้แกกินเข้าไปเองเลยไป๊!!! ข้าวต้มสีแดงดำแบบนี้มันมีด้วยเรอะ!" (/ปัดข้าวต้มฟาดหน้ามิสเตอร์ทู)


ใจร้ายที่สุด! ฉ...ฉันก็แค่ใส่บรรดาเครื่องในสัตว์ทะเลต่าง ๆ ลงไปเพื่อบำรุงเลือดเท่านั้นเอง (/หลบสายตา) โอ๊ย! แต่ก็เกินไปแล้วนะยะ อยากเจอหมัดกระเรียนขาวแสนสวยใช่ม้ายยยย


ตาเกรียนนั่นก็ลุกขึ้นมาเหมือนกัน แต่วูบเดียวก็ล้มลงไป ซีโร่จังเลยต้องอุ้มไปไว้บนเตียงอีก ท่าทางหงุดหงิดทีเดียวแหละ แล้วก็สั่งให้ฉันไปทำข้าวต้มมาใหม่ แถมเอาตะขอที่มือมาจ่อคอฉันอีก บอกว่าอย่าเล่นของกินได้มั้ย เสบียงยิ่งน้อย ๆ อยู่ เจ้าโง่...


ใครจะไปกล้าหือกะแกล่ะ ดีกรีเจ็ดเทพโจรสลัดเชียวนะ โอ๊ย! ก็ได้ ๆ ฉันไปทำมาให้ใหม่ก็ได้ ใส่สมุนไพรที่ทำให้ร่างกายเย็นสักหน่อย ปลาเนื้อขาวแสนอร่อย เครื่องใน...โอ๊ย ก็ได้ ๆ ไม่แกล้งก็ได้ ชิ...


พอเจ้านั่นฟื้นขึ้นมาก็เลยเอาไปให้กิน... นี่! เห็นฉันเป็นเบ๊หรือไง! ฉันเป็นกระเทยนะกระเทย~ เข้าใจมั้ย?


"...ใช้ได้เหมือนกันนี่"


(/ยืนเท้าเอว) จะชมว่าอร่อยก็บอกมาเถอะ...ปากแข็งจริงเชียว


ก็แค่นี้แหละ พอหมอนั่นป่วยนะ เรือเงียบสงบขึ้นเยอะเลย สุนทรีย์จริง ๆ เลยนะจ๊ะ♥


"ฉันก็ยังไม่เห็นว่ามันจะเงียบสงบตรงไหน" ซีโร่จังพึมพำแล้วก็มองมาที่ฉัน อ๋อ แน่อยู่แล้ว จะบอกว่าฉันเป็นสีสันอันสดใสไว้ประดับเรือใช่มั้ยล่า ฮ่า ๆ ๆ (/ส่งจูบ)





ด้วยรักและวิถีกระเทย
Mr.2 BonClay

-----------------------------------------------------------------

โด๋ย : ...อา....เลือกบทนี้เพราะจะได้สครีมซีโร่จังที่รักอย่างออกนอกหน้านี่แหละ
ไดเงียบทีเดียวนะ...ที่จริงไดวันพีซไม่น่าเงียบเลยนะเนี่ย หืม?