Mr.2 BonClay 003 : เห็นฉันเป็นแม่บ้านหรือไงยะพวกนาย!
posted on 30 Mar 2008 16:53 by onepiece-diary
Mr.2 BonClay 003 : เห็นฉันเป็นแม่บ้านหรือไงยะพวกนาย!
มันไม่ตลกเลยนะยะ!
ก็เข้าใจแหละนะว่าผู้ชายสามคนบวกกระเทยอีกหนึ่งมาอยู่บนเรือลำเดียวกันเนี่ย... ก็เท่ากับว่าฉันที่มีความเป็นสตรีเพศอยู่ครึ่งนึงก็ต้องดูเป็นผู้หญิงสุดใช่มั้ยล่ะจ๊ะ♥
แต่สามคนนั้น โอย! อะไรก็ไม่รู้ ไม่ยอมช่วยหยิบจับทำความสะอาดอะไรบ้างเล้ย~ ซี่โร่จังเนี่ยฉันก็พอจะยอมให้ได้หรอก แต่อีตาเกรียนปากหนากับมิสเตอร์ทรีนี่ไม่ไหวแล้วนะยะ ฉันก็เลยไปแว้ด ๆ ใส่ซี่โร่จังมานิดหน่อย จนเขารำคาญก็เลยให้มิสเตอร์ทรีมาช่วยฉันทำความสะอาด จริง ๆ มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วแหละ...
อีกไม่นานเราก็คงจะแวะขึ้นฝั่งกันซะหน่อยเพื่อเติมน้ำจืดแล้วก็ซื้อของกินมาเพิ่มด้วย ดีแล้ว...ฉันล่ะอยากกินครัวซองค์ใส่ชีสกับแฮมจริง ๆ กินแต่ปลาดิบทุกวันน่ะ มันไม่ตลกเลยนะยะ! หน้าฉันจะเป็นปลาอยู่แล้ว ไม่เชื่อดูสิจ๊ะ ดู๊! (/ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ)
เอาล่ะ...ฉันจะอดทนรอ วันที่ฉันจะได้นั่งกินครัวซองค์ จิบทาโก้ปายามบ่ายในร้านกาแฟเล็ก ๆ สักที่ ระหว่างนั้นก็คงต้องอดทนอยู่บนเรือนี้ไปก่อนน่ะนะจ๊ะ
อยู่บนเรือพวกเราก็ว๊างว่าง ไม่ค่อยมีอะไรทำเอาซะเลย ขนาดซีโร่จังก็ยังบ่นว่าขึ้นฝั่งคราวนี้จะซื้อหนังสือมาตุนไว้อ่านให้สะใจ ส่วนมิสเตอร์วันกับมิสเตอร์ทรีก็นั่งเล่นหมากรุกกันจนเบื่อหน้ากันไปเลย แต่เดี๋ยวก่อน! เขียงในครัวหายไปไหนยะ! วันนี้เวรฉันทำอาหารด้วยนะเนี่ย!
"ฉันเอาเขียงมาทำหมากรุกแล้วนะ" มิสเตอร์วันว่าอย่างนั้น อ๋อ! ไอ้ที่นายนั่งแกะสลักด้วยนิ้วใบมีดของนายอยู่เมื่อเช้าคือไอ้นี่เองเรอะ จะบ้าหรือไงย้า~~~!!! (/ตั้งท่าหมัดกระเรียน) แล้วทำไมไม่ให้มิสเตอร์ทรีสร้างหมากรุกด้วยเทียนแล้วเก็บเขียงไว้ทำอาหารเล่า!
พอพูดไปแบบนั้นทั้งสองคนก็อึ้งไป ก่อนจะพึมพำว่า "จริงด้วยสิ..." ก็จริงน่ะสิย๊า~~~!!!! เพิ่งหายไข้ก็เลยเพี้ยน ๆ หรือไง!!!
โอย! ฉันล่ะปวดเฮดจริง ๆ ก็เลยไม่อยากจะยุ่งด้วยแล้ว พอมีเวลาว่างจากงานแม่บ้านทั้งหลายแหล่ ฉันก็กลับเข้าห้องมานั่งเย็บชุดของตัวเอง แน่นอน! ชุดกระเรียนขาวแสนสวยตัวใหม่ของฉันไงล่ะจ๊ะ แต่ก็ยังไม่คืบหน้าเท่าไร เพราะผ้าไม่พอน่ะ
สักพักนึงมิสเตอร์วันก็เข้ามานอนเล่นในห้อง ก็อย่างว่านะ ห้องในเรือนี้มันมีแค่ห้องสองห้อง ก็ต้องแบ่ง ๆ กันนอนน่ะแหละ แล้วฉันก็เหลือบไปเห็น...เสื้อตานั่นขาดนิโหน่ย~ เฮ้อ...ผู้ชายโสดก็เงี้ย ฉันก็เลยบอกให้หมอนั่นถอดเสื้อมา ฉันจะเย็บให้
พอจัดการทำให้เสร็จ หมอนั่นก็รับเสื้อไปใส่แล้วพูดว่าไงรู้มั้ย...
"ดูแกนั่งเย็บผ้าแล้วขนลุกเป็นบ้า"
นั่นคือคำพูดที่ใช้พูดกับคนที่อุตส่าห์ช่วยเย็บเสื้อให้นายเหรอย๊า~~~!!!! (/โดดเตะก้านคอมิสเตอร์วัน)
แล้วฉันก็วิ่งไปหลบหลังซีโร่จัง ได้ผลจ้ะ... ซีโร่จังก็สยบทุกอย่างด้วยคำว่า "หนวกหู...อย่าตีกันเองได้มั้ย อยากตายนักหรือไง" เห็นมั้ยล่ะ? ซีโร่จังเข้าข้างฉัน♥ โฮะ ๆ ๆ มิสเตอร์วันเลยกลับไปนอนในห้องทั้งที่หงุดหงิด ฮ่า ๆ ๆ อยากเอาคืนก็มาเล้ย มาซี่~
ช่วงนี้ก็ประมาณนี้แหละจ้ะ ฉันก็เริ่มชินกับชีวิตบนเรือแคบ ๆ แล้ว วิถีกระเทยต้องมีความอดทนจ้ะ ไม่อย่างนั้นจะเป็นกระเทยที่ดีได้ยังไง จริงมั้ยจ๊ะ?♥
อยากขึ้นฝั่งเร็ว ๆ จังเลยน้า~♥
---------------------------------------------------
....รู้สึกว่าเวลาเขียนมิสเตอร์ทูเนี่ย จะเป็นธรรมชาติดีจริง ๆ OTZ เราเป็นกระเทยหรือนี่!
ชักอยากควบบทแฮะ เจ้าของไดก็ไม่เข้ามา เปิดควบบทกันเองเลยดีมั้ยเนี่ย!
อยากเขียนซีโร่จังเหมือนกันนะเนี่ย...
Tags: เห็ดกระเทย5 Comments
